از کدام نویسمان برای زبان پارسی دری بهره ببریم؟ (نگرسنجی)

+1 تراز
205 بازدید
آغاز گفتمان اردیبهشت 16, 1395 در زبان و گویش از سوی ورجاوند (739 تراز)
درود

خواهشمندم انگیزه خود را نیز بنویسید .

از کدام نویسمان برای زبان پارسی دری بهره بگیریم؟
گزینه ها:
نویسمان اوستایی (2 تراز, 67%)
نویسمان پهلوی (0 تراز)
نویسمان انگلیسی (1 تراز, 33%)

6 پاسخ

+1 تراز
پاسخ داده شده اردیبهشت 16, 1395 از سوی ВОСПУҲР (1,441 تراز)
بهتر است به جای انگلیسی بنویسید یونیپرس unipers. چون برای زبان پارسی ساخته شده است.
هیچ ناچار نیستیم که تنها از یک نویسمان بهره بریم. هتا اگر نخواهیم نویسمان عربی را به کار بریم باز هم شاید نیاز باشد تا آوان-ی (مدت-ی) از آن بهره بریم. با این همه نویسمان آیینیک (=آیینگان) ما نخواهد بود. اندر رایانه  و همراه دورواژ(موبایل) نویسمان یونیپرس از اوستایی فرزامتر (مناسب) است. از اوستایی توانیم بهره بردن نه تنها برای پارسی ونکه برای همۀ زبانهای ایرانیک . اوستایی نویسمان هنباز همۀ ایرانیزبانان (کسان-ی که به زبانها ی ایرانیک سخن گویند) تواند بودن.
نویسمان پهلوی (میانیک پارسیک) سه گونه است 1- هامدبیره (نسکی) که بسیار بی ارزش است 2- نویسمان پارسیک زبوری (مسیهی) که بهتر است بِژ (اما) نابُوَندک است 3- گشتگ دبیره  (سنگنوشته ای) که آن نیز کمابیش مانند نویسمان پارسی زبوری است . پس اگر دنبال بهترین ایم این سه به کارمان نخواهد آمد.
دارای دیدگاه اردیبهشت 16, 1395 از سوی ورجاوند (739 تراز)
آیا این نویسمان که با آن می نویسیم و می خوانیم عربی است؟
دارای دیدگاه اردیبهشت 16, 1395 از سوی ВОСПУҲР (1,441 تراز)
اگر این نویسمان ایرانی میبود به جای این که ما نیازمند افزودن واجها ی ویژۀ زبان خویش بدان میبودیم عربان نیازمند افزودن واجها ی ویژۀ زبان خویش به نویسمان ایرانی ما میشدند.
دارای دیدگاه اردیبهشت 16, 1395 از سوی ورجاوند (739 تراز)
اگر نویسمان دیگری را جایگزین این نویسمان کنیم،مشکلات بسیاری  پدید نمی آید؟
به نگر شما نویسمان ایرانی که برای زبان های ایرانی یا تنها زبان پارسی به کار آید،چیست؟
دارای دیدگاه اردیبهشت 17, 1395 از سوی ВОСПУҲР (1,441 تراز)
ویراست در اردیبهشت 18, 1395 از سوی ВОСПУҲР
هر کار-ی کفاها ی (مشکل) ویژۀ خویش را دارد. باید دیدن دیگر کشورها که چنین کردند دچار چه کفاها-یی شدند. یک-ی از نمونگانش تاجیکستان است که چندبار چنین کرده اند. برای دستیابی به سودها ی بیشتر و رهش از زیانها ی نویسمان کنونی ناچاریم زیانها-یی را نیز کَویزمند (متحمل) شدن. چیز -ی که بسیار ارجمند است این است که نخست خود را برای این کار آماده کنیم و هر چه آماده تر باشیم از زیانها توانیم کاهاندن. یک-ی از کارها نوشتن شیوه نامه برای نویسمان نو است پیش از آن که آن را به کار بریم و جایگزین نویسمان کنونی کنیم. کار-ی که فرهنگستانوندان هنوز درستانه نتوانسته اند کردن. هراینه این نه سد اندر سد مانید(تقصیر) فرهنگستانوندان و نه مانید کسان-ی است که نتوانند درستانه واژگان را خواندن ؛ ونکه مانیدکار بنیادیک همین نویسمان نابوندک و نافرزام است. هنگام-ی که این نویسمان با زور پتک هم رام نشود و یا اگر بسیار دگرگون شود مردم نخواهند پدیرفتن، فرهنگستانوندان نیز نتوانند شیوه نامه ای درست برای آن نوشتن.
تا آنجا که من با نویسمانها ی ایرانیک آشنا شده ام اوستایی برترین است. راستش ایرانیان همۀ نویسمانهایشان را از دیگران ستده اند.
با این همه نویسمانها ی  اوستایی و مانیگان را پسند (ذوق) ایرانی پدید آورده است و آن دو را اگرچه ریشۀ ناایرانیک دارند توان ایرانیک نامیدن.
دارای دیدگاه شهریور 22, 1395 از سوی علیزاد (50 تراز)
هنگامی که  دبیران  ایرانی دیوان بنی‌امیه خواستند نامه‌ها و ... را به عربی بنویسند ناچار بودند که نویسمان پهلوی را برای زبان عربی سازگار کنند. در برابر تا چند سده پس از  اندرشدن عربها ، هنوز هم نِبی(کتاب)هایی به زبان پهلوی نوشته میشد( همانند نوشته‌های آذرفرنبغ موبد) که به همان نویسمان گذشته و نادگریده بود.
دارای دیدگاه شهریور 22, 1395 از سوی علیزاد (50 تراز)
پاسخ این پرسشتان را از یک استاد باستانشناسی و آموزگار زبان پهلوی همچون فریدون جنیدی دارنده‌ی بنیاد نیشابور بگیرید.

این نویسمان فارسی بوده و هست. بیک زبان فارسی دگرگون شده همانگونه که پارسیگ(پهلوی ساسانی) به فارسی درباری دگریده شد، نوشتن آن هم دگرگون شد. در چند سده‌ی نخست هجری، « ذ» به « د» / «ژ» به «ز - ج» و «ث» به «ت» درآمد .

بودن این همه گویش بومی در ایران خود نشانی آشکار از نابود نشدن زبانهای باستان دارد چراکه اینها نوشتنی نبودند و آنچه نوشتنی بود سازگار با زبان عربی شد. این گویش‌ها را که اکنون به نام استان یا گویشورانشان میشناسیم زمانی «فهلویات» نامیده می‌شدند چون برگرفته از پهلوی (پهلوی اشکانی) هستند.
0 تراز
پاسخ داده شده اردیبهشت 18, 1395 از سوی فرزند ایران (1,970 تراز)
درود بر شما

به گزینه های بالا می توان گزینه ی نویسمان کنونی را نیز افزودن .

به باور من نویسمان کنونی ما بهترین گزینه برای نوشتن می باشد . به چند شوند :

1 - این نویسمان در میان ایرانیان جا افتاده است .

2 - با اندکی دگرگونی مشکل های آن ناپدید می گردد.

3 - با دگرگونی این نویسمان پس از چند سال پیوندهای ما با نوشتارهای تاریخی خود گسسته می شود و فرزندان آینده برای خوانش شاهنامه و بوستان و ... به مشکل بر می خورند و برای خواندن اصل آن می باید نویسمان پیشین را بیاموزند و آشکار است که دنبال آن نخواهند رفت .

4 - این نویسمان ، یک نویسمان ایرانی است و برگرفته از زبان های باستانی ایران است که به سرزمین های عربی نیز راه یافته و با دگرگونی هایی دوباره به ایران آمده .

5 - یکی از شکوهمندترین هنر های ایرانیان که همانا نستعلیغ نگاری است در این نویسمان پدید آمده است که با رفتن از این نویسمان ، نستعلیغ نیز فراموش خواهد شد .
دارای دیدگاه اردیبهشت 18, 1395 از سوی ВОСПУҲР (1,441 تراز)
نویسمان نافرزام پهلوی (هامدبیره) که بدتر از نویسمان عربی است نیز جا افتاده بود.
برای گزینه 4 چه گواه-ی دارید؟
آیا راستانه با اندک دگرگونی این نویسمان تواند به خوبی نویسمان لاتین یا اوستایی شود؟
با هر نویسمان-ی توان هنرنمایی کردن. نستلیق به پندار من بدترین شاهکار ایرانیان است. تا چشمانمان را کور نکرده است باید هر چه زودتر از گزندش آسودن.
آیا تاجیکان از گدشتۀ خویش  گسسته اند؟
دارای دیدگاه اردیبهشت 20, 1395 از سوی فرزند ایران (1,970 تراز)
برای گزینه ی 4 می توانید به پیوند زیر بنگرید :
http://www.mehremihan.ir/language-and-dialect/2604
همانگونه که پیشتر نیز نوشتم با دگرگونی های اندک می توان این دبیره را سامان بخشید .
نگاه به امروز تاجیکستان نکنید ، فرزندان آینده ی ایران زمین در تاجیکستان با گسستگی های فراوانی روبرو خواهند بود .
از گفتار شما پیرامون نستعلیغ  فرومانده ام !
دارای دیدگاه اردیبهشت 21, 1395 از سوی ВОСПУҲР (1,441 تراز)
ویراست در اردیبهشت 21, 1395 از سوی ВОСПУҲР
آیا میتوانید آن دگرگونیها را بازنمایید؟
این پیوند مرا خرسند نکند نپندارم هیچ پژوهشگر-ی دیگر نیز آن را بپدیرد . چرا هیچ یک از زبانهای کهن ایراینک با نویسمان عربی نوشته نشده اند؟ (شاید اندک یافته شود با این همه  نویسمانِ آیینیکِ هیچ زبان-ی ایرانیک نبوده است.) آیا سند-ی هست که این نویسمان را ایرانیک خوانده باشد. اگر این نویسمان ایرانیک هست چرا پیش از مسلمان شدن ایرانیان هیچ نشان-ی از آن اندر ایران نمیبینیم؟ بودن واجهای ویژۀ عربی (پیش از پدید آمدن گچ پژ) اندر نویسمان-ی به استلاه ایرانیک را چگونه درست می انگارید (توجیه میکنید)
0 تراز
پاسخ داده شده خرداد 16, 1395 از سوی mziefum1372 (225 تراز)
خط کنونی پارسی دارای ایرادهایی است که می بایست برای آن چاره ای اندیشید . برای نمونه واژه ی  " کرم " را به چند دیسه ( form ) می توان خواند :

 kerm

karam

kerem

korom

شاید بتوان استفاده از زبان انگلیسی به عنوان الفبای دوم را بررسی کرد . برای ازدایش بیشتر به این نشانی بروید :

http://fa.alefbaye2om.org/
دارای دیدگاه تیر 6, 1395 از سوی ورجاوند (739 تراز)
به نگر من بهره گیری از فتحه،کسره وضمه بسیار نیک می باشد.
دارای دیدگاه تیر 19, 1395 از سوی ختساز (10 تراز)
درسته که خط کنونیِ ما برایِ نمایشِ زبونمون ایرادهایِ زیادی داره. اما خطِ [برگرفته از] لاتین  که با تفاوتهایی به طور عمده تو زبونایِ اروپایی به کار میره، برایِ نمایشِ زبونِ انگلیسی بسیار نامناسب تر از اونه. کافیه به تلفظ و نگارشِ (take و steak) یا (age و message) و یا (to، two، too) و باز (zoo و blood) گوش و نگاه کنیم!
مسایلِ سیاسی رُ نباید با مسایلِ زبانشناسی (و خط) قاطی کنیم. مثلن درسَدِ بیسوادی تو ترکیه (یِ لاتین نویس) از ژاپن (با خطِ مینونگار) بسیار بالاتره. در برابرش تویِ کوبا تقریبن بیسواد وجود نداره اما تو بقیه یِ کشورایِ آمریکایِ لاتین بیسوادی بیداد میکنه: خط و زبونشونم (خوب یا بد) یکیه!
راستی ... چطور میشه "زبونِ" اینگیلیسی رُ به عنوانِ "الفبایِ" دوم استفاده کرد؟
0 تراز
پاسخ داده شده شهریور 22, 1395 از سوی علیزاد (50 تراز)
نویسمان فارسی برای زبان فارسی شایسته‌ترین است.

چه آسان برخی داشته‌های ایران را به دیگران دو دستی پیشکش می‌کنند.

آن از دریای پارس که هم‌اکنون همه‌جا « دریای عرب» نوشته می‌شود. آن از اسب ایرانی که در خود ایران هم « اسب عربی» نامیده می‌شود. این هم از نویسش‌گونه‌ی ما که یک دسته دانسته و یک دسته نادانسته عربی می‌نامندش!

این دربرنداشتن واکه‌های کوچک برای گویش‌های بومی بسیار کارساز است که ناچار نباشند شیوه‌ی آوایش خود را از دست بدهند. برای نمونه «سر» در کرمان با زیر خوانده می‌شود و در تهران با زبر . اگر این واکه را می‌نوشتیم همگی باید با زبر می‌خواندند و همین روند در دیگر واژه‌ها هم انجام می‌شد و گویش‌ها و گفتارگونه‌‌های بومی از میان می‌رفت.

باید یادآور شوم  کهن‌ترین نشانه از پیدایش نوشتن در ایران>ایلام>مهران است بیک همه می‌پندارند آن را فینیقی‌های لبنان یا آرامیان اردن ساخته‌اند! که بسیار نوپدیدتر از سنگ‌نوشته‌های ایران هستند.

زمانی که اسلام پدید آمد ۱۰ یا ۱۷ تن در سراسر عربستان نوشتن و خواندن بلد بودند که همزمان در ایران دانشگاه گندی شاپور پویا بود. آیا آن چندتن نویسمان ساختند و نیاکان ما در دانشگاه خردشان به این نرسیده بود؟
0 تراز
پاسخ داده شده آذر 13, 1395 از سوی Nidra
درود؛مطلب من انتقاد از شخص بخصوصی نیست؛بلکه بیشتر یادآور یک درد واره است؛من کار شما را در پاسداشت زبان وادب  این سرزمین می ستایم؛اما لزوم ذکر دو نکته را واجب میدانم؛اول گوناگونی زبان.گویش و فرهنگ  این سامان است که اگر به سامان بودیم؛بی گمان این تنوع و گونگونی بسیار زیبا و لذت آفرین بود؛اینکه من بعنوان یک کرد؛هموطن لر زبانم را تحقیر نکنم ؛یا یک ترک یک کرد راو...؛وهمه این اقوام کاستی های محیط شان را گردن جماعت فارسی زبان بیندازند و ...خلاصه همه به جان هم بیفتیم و ندانیم این اختلاف افکنی ها و تفرقه ها ریشه در کدام پوستین دارد!دوم ؛ قرنهاست(شاید با افتخار ایمان دارم که دوران کوتاه اما موثر رضاشاه از این قائله مستثنی است)بجز این این مملکت قرنهاست برپایه خودپرستی و استبداد دستگاه حاکمه عادت کرده بر ترجیح منافع شخصی برمنافع وطن!و در این راه نتها دچار اضمحلال و زوال اخلاقیهای بیشماری گشته که دستور زبانی که اینک بخصوص فارسی زبان ایران به آن صحبت میکنند (شاید تاحدودی بدلیل امتزاج فرهنگی فارسی زبان با اقوام دیگر )اصلا فارسی نیست که بخواهد پهلوی باشد یا دری یا....!در همیت تهران بعنوان پایتخت سرزمینمان ایران ؛در یک منطقه فارسی را با لهجه  ترکی،منطقه ای دیگر با لهجه کردی یا گیلکی....خلاصه؛هرکسی از ذن خود شد یار من/از درون من نجست احوال من(جناب مولانا)خیلی به شرح مصایب زبان فارسی ایران کنونی میخورد؛و حکایتی دردآور برایتان بگویم ؛بنده به دلیل شغل ویراستاری و ضمینه تحصیل و علاقه شخصی بسیار علاقمندم که فارسی را به زبان فاخر بنویسم؛نوشته های شخصیم که...؛اما همیشه حتی وقتی برای دوستان تحصیل کرده ام پیام میدهم ؛با این انتقاد که چرا دستوری!!مینویسی!مواجه میشوم!دوستان دیگر که لطف دارند و آنچه لیاقت دارم نثارمیکنند که لطفشان پاینده باد!خوب اگر موضوع شکل سخن گفتن  مردمان است که بروید ببینید ادبیات کوچه وبازار یا ادبیات محاوره ای چه برسرش آمده؛پهلوی و دری پیشکش!و یک نصیحت مادرانه؛کاری نکنیم که بیش از این .....هیچ
0 تراز
پاسخ داده شده آذر 13, 1395 از سوی ВОСПУҲР (1,441 تراز)
این که میپندارید نویسمان ما اربیک نیست یا اندر  بنیاد پهلوی است برای این است که هم نویسمان پهلوی و هم اربیک هر دو از یک خانواده اند و به هم هممانند اند. هر دو از یک ریشۀ آرامیک می آیند. اگر خجکان (نقطه) نویسمان اربیک را برداریم شمار نویسگان به نویسمان پهلوی نزدیک خواهد شدن. هر دو نویسمان نه فرزامی (لیاقت) پارسیک نو را دارند نه پارسیک میانیک. اگر بیمناک ادبیات اید چرا دو نویسمان نداره باشیم اربیک برای ادبیات کهن و نویسمان لاتین یا اوستاییک برای زبان امروزیک. استیو (حتی) ژاپنیکان ( نویسمان روماجی) و چینیکان ( نویسمان پینیین) ناچار شده اند از نویسمان لاتین بهره بردن.

گفتمان های پیشنهادی

0 تراز
2 پاسخ
آغاز گفتمان اردیبهشت 13, 1395 در زبان و گویش از سوی ورجاوند (739 تراز)
+1 تراز
1 پاسخ
آغاز گفتمان اردیبهشت 12, 1395 در زبان و گویش از سوی ВОСПУҲР (1,441 تراز)
+1 تراز
1 پاسخ
...