دلیل این که خواهر را خاهر و خواب را خاب می خوانند و بسیاری از واژگان دیگر را این گونه می نویسند چیست؟

+2 تراز
1,153 بازدید
آغاز گفتمان فروردین 25, 1395 در زبان و گویش از سوی ورجاوند (739 تراز)
درود

دلیل این که خواهر را خاهر و خواب را خاب می خوانند و بسیاری از واژگان دیگر را این گونه می نویسند چیست؟

2 پاسخ

0 تراز
پاسخ داده شده فروردین 25, 1395 از سوی فرزند ایران (1,970 تراز)
برگزیده شده تیر 6, 1395 از سوی ورجاوند
 
بهترین پاسخ
درود بر شما

اینگونه نوشتن ها و خواندن ها هزوارش نام دارد . یعنی واژه ای به گونه ای نوشته می شود و بگونه ای دیگر خوانده می شود . زبان پهلوی هزوارش داشته است و بسیاری از واژگان بدین گونه بوده اند اما یکی از ویژگی های برتر زبان پارسی در برابر زبان های دیگر همین نداشتن و یا کم داشتن هزرواش است.

اگر به زبان انگلیسی بنگریم خواهیم دید که بسیاری از واژگان آن بدین گونه اند . برای نمونه :

Station استاتیون نوشته می شود اما استیشن خوانده می شود .

world ورلد نوشته می شود اما ورد خوانده می شود.

در زبان عربی نیز ازین دست واژگان فراوان است که بخشی از آنها نوشته می شود اما خوانده نمی شود.

زبان پارسی اگر به گونه ی درستین خود بکار رود از هزوارش ها تهی است یا دست کم هروارش در آن ناچیز است و چه بسا تنها زبانی باشد که هزوارش ندارد یعنی واژه ها همان گونه که نوشته می شوند خوانده می شوند .

حال به واژه هایی که شما آن ها را آورده اید و یا دیگر واژگان ازین دست می پردازیم . برای این هزوارش ها دو شوند می توان یافت .

نخست آنکه با راه یابی واژگان و ساختار های زبانی عربی به زبان پارسی پس از اسلام ، این واژه ها با تاثیرپذیری از دستور زبان عربی بدین گونه نوشته شده اند .

دو دیگر آنکه ، خوانش نخست این واژه ها با خوانش امروزی دگرگون بوده و برای همین بدین گونه نوشته شده اند .

برای نمونه واژه ی خواهر یا خاهر که امروزه به گونه ی خاهر خوانش می شود ، نخست به گونه ی خوهر یا خواهر = khohar خوانده می شده و بناچار با افزودن "و" به نویسه ی آن بگونه ی خواهر نوشته شده است .

به باور من برای ساده نویسی و بازگشت به زبان پارسی درستین که هزوارش ندارد و با نگاه به خوانش امروزی این واژگان ، بهتر می نماید این واژگان به همان گونه که خوانده می شوند ، نوشته شوند . (خاب - خاهر و ...)

بدین گونه بسیاری از دردسرهای دانش آموزان نیز در درس املا ، برطرف خواهد شد. ( ناگفته نماند که اگر ما نویسه های عربی مانند ص ض ط ظ و ... را از نویسه های زبانی خود بزداییم و هزوارش ها را هم بکار نبریم ، چه بسیا دیگر نیازی به درسی بنام املاء نباشد )
دارای دیدگاه فروردین 27, 1395 از سوی هنرپور
درود برشما.اینکه چنین واژه هایی با تأثیر از زبان عربی پدید آمده اند؛نیازمند پژوهشهای فراوان است.اما تعدادی از این واژه ها بخاطر تفاوت در معنی ایجاد شده اند.مانند: «خار» و «خوار»  یا «خیش» و «خویش» و چنانچه این «و» ها  بتمامی از این واژه ها زدوده شود،  فهم معنی آنها دشوار خواهد شد.
دارای دیدگاه اسفند 2, 1395 از سوی ВОСПУҲР (1,441 تراز)
این فرور(فرق) تنها برای ناهمسانی مانیک نبوده است. "و" اندر خوار  (و دیگر همانند واژگان) بنیادیک (اصلی) است و کس-ی آن را نِه افزوده است .
0 تراز
پاسخ داده شده فروردین 27, 1395 از سوی ВОСПУҲР (1,441 تراز)
با پوزش اینها را هزوارش نگویند. شناسانش (تعریف) هزوارش چیزی دیگر است. برای این که همانگونه نوشته اند که بر زبان می آورده اند. پس از آن که زبان دگرگون شد اوزگوش (uzgoveš) (تلفظ) آنها نیز دیگرگون شد. ولی باز هم همانگونه مانند نخست نوشته شده اند. باید با زبانهای کهن و مَرداش (تاریخ) زبان پارسی آشنا باشید تا کرکوز (دلیل) اینگونه دگرگونیها را بدانید. اندر میانی پارسی اینگونه بوده اند: xvâhar, xvâb
...