آیا سروده چو بخت عرب بر عجم چیره گشت ، سروده فردوسی است؟

+2 تراز
27,882 بازدید
آغاز گفتمان فروردین 17, 1395 در شاهنامه از سوی ورجاوند (755 تراز)
برچسب گذاری دوباره فروردین 22, 1395 از سوی

درود

     در برخی تارنما ها یا تلگرام ، سروده ای را پخش کرده اند و گفته اند که سراینده آن فردوسی بوده است و اکنون از برخی شاهنماه ها حذف شده است.آیا راست است؟ 

     سروده :

چو بخت عرب بر عجم چیره گشتهمه روز ایرانیان تیره گشت
جهان را دگرگونه شد رسم و راهتو گویی نتابد دگر مهر و ماه
ز می نشئه و نغمه از چنگ رفتز گل عطر و معنی ز فرهنگ رفت
ادب خوار گشت و هنر شد وبالبه بستند اندیشه را پر و بال
جهان پر شد از خوی اهریمنیزبان مهر ورزیده و دل دشمنی
کنون بی غمان را چه حاجت به میکران را چه سودی از آوای نی
که در بزم این هرزه گردان خامگناه است در گردش آریم جام
به جایی که خشکیده باشد گیاههدر دادن آب باشد گناه
چو با تخت منبر برابر شود

همه نام بوبکر و عمر شود

ز شیر شتر خوردن و سوسمارعرب را به جایی رسیده است کار
که تاج کیانی کند آرزوتفو برتو ای چرخ گردون تفو

دریغ است ایران که ویران شود

کنام پلنگان و شیران شود
 

1 پاسخ

+2 تراز
پاسخ داده شده فروردین 18, 1395 از سوی فرزند ایران (1,939 تراز)

درود بر شما

نزدیک به 90% این چامه از فردوسی نیست . بخش های بسیاری از این چامه خود گواه نو بودن این چامه می باشد و هرگز به گفتار فردوسی نمی ماند و آشکار است که از سوی چامه سرایی دیگر و یا نویسنده ای (کاتب نسخه ای از شاهنامه) افزوده شده است .

افزون بر این ها 90% این چامه هرگز در نسخه های کهن شاهنامه یافت نمی شود و در افزوده (الحاقی) بودن آنها گمانی نیست.

پیرامون آن 10% که سروده ی فردوسی است :

1 - بیت دریغ است ایران که ویران شود ...... این بیت هرگز در پیوند با این سروده و داستان یزدگرد شهریار نمی باشد و از جای دیگری از شاهنامه برداشته شده است و بدین چامه چسبانده شده است.

2 - بیت "چو با تخت منبر برابر کنند....." این بیت سروده ی فردوسی است و اشاره به پایان پادشاهی در ایران و آغاز خلافت دینی اعراب در سرزمین های اسلامی دارد .


.............

گفتنی است بسیاری از این بیت های افزوده و افزوده های دیگری که به نام فردوسی پخش گردیده است در نسخه های کهن شاهنامه نیست و از سوی نویسندگان و نسخه برداران در سده های پسین افزوده شده است ، تا جایی که شاهنامه ی 50 هزار بیتی فردوسی را به 62 هزار بیت و بیشتر رسانده اند . اما با نیک اندیشی استادان شاهنامه پژوه در سرتاسر جهان و بررسی  دستنویس های کهن شاهنامه این افزوده ها کنار زده شد و آشکار شد که این افزوده ها سروده  ی فردوسی نمی باشد .

2 نسخه از کهنترین نسخه های دستنویس شاهنامه یعنی نسخه ی لندن 675 و نسخه سن ژوزف که پایه و بنیاد کار شاهنامه پژوهشی به شمار می روند ، بیشتر از 49 هزار بیت ندارند .

بیت ز شیر شتر خوردن و سوسمار .... این بیت در نسخه های کهن شاهنامه نیامده و افزوده میباشد . در ویرایش های استاد خالقی مطلق ، استاد مهدی قریب ، استاد فریدون جنیدی و نسخه ی مسکو نیز این بیت نیامده است و همین نکته باعث شده است که گروهی گمان ببرند که این بیت ها کهن بوده و در نسخه های تازه زدوده شده است ، در حالی که درست وارونه می باشد و این ویرایش های شاهنامه از روی دستنویس های بسیار کهن گردآوری شده است و این بیت ها نو و تازه و سروده ی نویسنده یا کاتبی در سده های پسین بوده است .

دارای دیدگاه فروردین 8, 1396 از سوی گردآفرید (152 تراز)
با سپاس از شما که ما را در این باره روشن نمودید.

گفتمان های پیشنهادی

0 تراز
1 پاسخ
آغاز گفتمان مهر 15, 1397 در شاهنامه از سوی ایرانی
+1 تراز
1 پاسخ
آغاز گفتمان اردیبهشت 9, 1395 در بزرگان ایران از سوی محمود (139 تراز)
0 تراز
1 پاسخ
آغاز گفتمان اردیبهشت 27, 1395 در شاهنامه از سوی بی نام
...